| تبليغات | X |
|
پروردگارا من امشب در این گوشه خانه ای که تو به من داده ای نشسته ام و منتظرم تا با توحرفها بزنم.
خدایا مرا به شهری بردی که می توان در آن با صفا بود و هیچ چیز نخواست. تو بلوغ را به ما یاددادی.بلوغی که در آن همه چیز را برای بندگانت خوب بخواهیم و سرشار باشیم از کمک. خدایا اگر جانم را با آهنگی زیبا عجین کرده ای زیباترین آهنگ آفرینش را در من جاری کن که همان آهنگ احترام و عشق به پیرمرد ها و پیرزنان و بیماران است و پدران و مادرانمان. خدایا من به فهم کتابی که برایم نازل کرده ای نیاز دارم.یاریم کن تا بفهمم و با او زندگی کنم. نگذار بیهوش شوم مگر با عطر وجودت.ای خدا... مگذار به سرطان غرور دچار شوم ای خدا.
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم شهریور 1387ساعت 19:20 توسط صبا حسینی
|
بالاخره محمدحسینم شد کلاس اولی.یه مدرسه تازه با همه آدمای تازه.بچه های کوچولوییکه اومدن کنار هم نشستنو یاد بگیرن.
وقتی مجری می پرسید می خوای چیکاره بشی؟یکیشون گفت:میخوام برم آب و فاضلاب/یکی گفت خلبان/یکی گفت شیرینی پز/یکیم گفت پلیس...
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم شهریور 1387ساعت 13:54 توسط صبا حسینی
|
هر تفکری برای خودش طرفداران و مخالفینی داره.من از پرخاشهای مخالفین هم ناراحت نمی شم.ما در طی سالها هیچوقت یاد نگرفته ایم مثل امامانمان با استدلال و صبوری حرف بزنیم.
خود خداوند در قرآن بار ها به پیامبرش گفته آنها را واگذار.جایی که صحبت جنگ است جنگ تاکید می شود اما ما کداممان خود را جانشین خدا دانسته ایم که مخالفت با ما یا دوستانمان مصداق جهاد بگیرد؟ خاتمی یک مسلمان است و عقایدی مستدل دارد که در بیشتر دوران ریاست جمهوریش به تبیین عقاید خود پرداخت.بیشترین و تند ترین مخالفتها با اسراییل و آمریکا در دوران او و توسط خودش صورت گرفت. او هیچوقت هم از غربیها(سیاست ظالمانه غرب) تمجید نکرد در حالی که این روزها و در دوره نهم این کار انجام می شود تا جایی که ما بر خلاف قول امام هم با آمریکا و هم با طرفدارانش داریم پیوند می خوریم. در هر صورت وبلاگ به عنوان رسانه می تواند جایگاه اظهار نظر مستدل باشد نه توهین. و اگر کسی نمی تواند تاب بیاورد خوب است بر اساس قرآن عمل کند.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم شهریور 1387ساعت 12:43 توسط صبا حسینی
|
من این مرد بزرگ را ذخیره ای می دانم برای کشورمان اما...
چند شب پیش خواب انتخابات ریاست جمهوری رو می دیدم...۴ گزینه بود بی سر و صدا.آخریش سید محمد خاتمی بود. وقتی من رایمو دادم و آمدم از پای صندوق بیرون دیدم مردم هجوم آوردند ...گفتم حتما همه فهمیده اند خاتمی نامزد شده.
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم شهریور 1387ساعت 20:47 توسط صبا حسینی
|
دیر شده.
هنوز هدیه ای نخریدم.چی بخرم؟ ته کیف پولمو که نگاه می کنم هیچی نمی بینم.اما من باید بهترین و به یادماندنی ترین هدیه ها رو ببرم.او مثل خواهرمه.یه خواهر بزرگ. کسی که خیلی دوستش دارم.اما کدوم هدیه است که می شه توش عشق رو جا داد؟قلب رو؟ دوست داشتنو؟ از خونه زدم بیرون..ابرها آسمان را پر کرده اند و من زیر سایه ابر بوی نسیم پاییزی رو در آغوش می کشم.چه بوی عشقی می دهد این پاییز. باید چیزی ببرم که بوی نسیم داشته باشه یا زیبایی ابر یا محبت باران... کدام هدیه ای چنین شکل و شمایلی می تونه داشته باشه؟ گفتم خدایا کاش یکی از هدیه های قشنگتو تو ی دستای من می گذاشتی تا بهترین هدیه رو بهش بدم. دستم خیس شد.یک قطره باران روی افتاد.با یک فرشته.این قطره باران پاداش بازگشت و شکرگزاری ما بود.چقدر زیباست.من همین قطره رو می برم.همین رو...خواهرم تا شنید گفت :دیوونه شدی؟ گفتم تا حالا تونستی یک فرشته رو کف دستت حس کنی؟من این فرشترو می برم. مجلس پر بود از صدا...صدا هایی که من نمی تونستم تحمل کنم.و زن های نیمه برهنه ای که تمام وجودشان را به رقص واداشته بودند.و رشته ای پر از سکه های نقره ای که تکان می خورد. او ولی آرام نشسته بود . فقط لبخند می زد. به کف دستم و فرشته باران نگاه کردم. قطره ای که همه گلها رو در آستین داشت و همه سبزه زارها و همه درختها و همه دریا ها و همه شالیزارها و همه مزرعه های چای و ... هدیه ها باز شد.پولها شمرده شد.از ۲۰ هزار تومن تا یک میلیون... من به هدیه ای نگاه کردم که نه شمردنی بود و نه دیدنی... اون رو لای نامه ای جادادم و آهسته گذاشتم کف دستش. نوشتم: همه خیابانها و مغازه ها رو گشتم.هیچ هدیه ای لایق تو نبود و نیست.من عشق و محبتم را به تو هدیه می کنم هرچند که بی ارزش باشد اما من سرمایه ای بالاتر ندارم . و من سپاس و دعایم را به پایت می ریزم هر چند که بی رنگ باشد و ... و این قطره را که آسمان به من هدیه داده... کف دستان بلورینش گذاشتم و از اتاق رفتم بیرون.
+ نوشته شده در یکشنبه سوم شهریور 1387ساعت 12:53 توسط صبا حسینی
|
|
درباره وبلاگ  یک روزنامه نگار فعلا بیکار.مادر دو پسر دبستانی..
|
