یک روز پدری خواست به سفر برود. اما خانه ای ساخته بود که براش خیلی زحمت کشیده بود. باید بالای سر بچه هاش یک مرد می گذاشت.یک مرد که سرپرستی کند و محافظ خانه باشد.

مرد فقط یک مرد بود.به او می گفتند آقا بزرگ!

پدر دست مرد را گرفت و با اینکه همه می شناختنش بردش بالا و گفت :بچه ها من به سفر می روم.سفری دور.../این مرد بالای سر شماست. به حرفش گوش بدین و اطاعت کنین.

هر کی منو دوست داشته این آقا بزرگ رو هم دوست داشته باشه...همه خوشحال شدن.آخه آقا بزرگ خیلی بزرگوار و شجاع و مهربون بود.اما همه از رفتن پدر ناراحت شدند.

اگر سایه آقا بزرگ بر سر بچه ها می ماند کاروان به سلامت می رفت...اما آقا بزرگ خیلی زود خونه نشین شد...

سایه بزرگان بر سر شما مستدام باد

پ.ن۱:امروز می رم خونه لاست دستینی
پ.ن۲:ورد پرس هم کامنتمو خورد

نوشته شده در جمعه بیست و دوم آذر 1387ساعت 11:52 توسط صبا حسینی| |